آمار دفاع شخصی
کونگ جونگ موسول
هنرهاي رزمي دربار سلطنتي : ( كونگ جونگ مو سول )

پادشاهان ، خانوادهاي سلطنتي و مقامات دولتي ، ارتش و باديگارد هاي اختصاصي داشتند كه نوعي هنر رزمي به اسم كونگ جونگ مو سول را تمرين ميكردند .

اين هنر رزمي دربار سلطنتي موجب پيدايش فنون محرمانه اي شد كه براي سلاح هاي مقابل مانند : شمشيرهاي كوتاه و بادبزن هاي چند لايه استفاده مي شد . همچنين تكنيكهاي پيشرفته و بسط يافته ، شامل تكنيكهاي منحصربفرد و بدون استفاده از سلاح و قفل مفاصل و ضربه به نقاط فشاري مي بود .

کونگ جونگ مو سول

اسناد موجود در ژاپن اين نكته را بيان مي كند كه بسياري از تكنيكهاي كونگ جونگ مو سول راه ورود به آن كشوررا پيدا كرده و موجب پيدايش سبكي، ژاپني به نام جوجيتسو شده اند . شاه جين هونگ از پادشاهي سيلا ، جنگجويان هوارانگ را ترغيب مي نمود تا علاوه بر آموزش هنرهاي رزمي ديگر، به يادگيري و تمرين كونگ جونگ مو سول بپردازند . ولي بعدها در دوران پاد شاهي سلسله كوگوريو و سلسله كوسان ، پادشاهان كره براي حفاظت از خود در مقابل شورشهاي نظامي يا هرگونه طغيان سياسي ديگر ، سياستي را براي تضعيف تمرين هنرهاي رزمي و نيز ممنوعيت داشتن صلاح اتخاذ نمودند .

اگرچه هنرهاي رزمي كره در چارچوب دربار سلطنتي و چه بيرون از آن به توسعه و پيشرفت خودادامه داده اند ، از تلاشهاي بسياري از هنرجويان هنرهاي رزمي براي تمرين ، ثبت و گرد آوري اين تكنيك هاي گرانبهاي هنرهاي رزمي تشكر و قدرداني مي نمائيم .

يا به عبارتي ديگر اين سبك بعنوان هنر رزمي خانواده سلطنتي شناخته ميشود . هنر رزمي كه خاندان سلطنت بمنظور دفاع شخصي هنگام حملات ناگهاني دشمن و همچنين در مواقع اضطراري آموخته بودند تا بتوانند بدون وجود محافظين از خود دفاع كنند . از اين سبك و تكنيكهاي آن بدليل اختصاصي بودن آن براي درباريان و همچنين محرمانه بودن تكنيكهاي آن اطلاعات آن هرگز به بيرون از معبد كشيده نشده است و استاد نجاتي با مذاكره با استاد بزرگ این سان سئو توانستند با زحمت زياد نماينده رسمي سبك در ايران شوند .

 


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  شنبه بیست و دوم بهمن 1390ساعت 22:4  توسط كمال  | 

قابل توجه علاقمندان به هنر دفاع شخصي از اصفهان شهرستانهاي تابعه و .....

آموزش دفاع شخصي  همراه با آموزش سلاحهاي سرد زير نظر استاد انتشاري بصورت خصوصي دوره شش ماهه تا سطح كمربند مشكي

و شركت در دوره هاي مربيگري و داوري

اعطاي احكام معتبر از فدراسيون ورزشهاي رزمي

تلفن تماس۰۹۱۳۱۳۳۷۱۶۴

+ نوشته شده در  جمعه بیست و هفتم آبان 1390ساعت 23:59  توسط كمال  | 


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  پنجشنبه سیزدهم خرداد 1389ساعت 12:14  توسط كمال  | 

کودکان و ورزشهای رزمیشاید آن جا كه ورزش از فلسفه اصلی خود تهی می شود، موضوع خشونت ورزی و جنگ طلبی نمایان می شود و باقی می ماند. جای تاسف است كه تنها از همین جنبه هنرهای رزمی  در بازی های رایانه ای بهره می جویند و یا در كلاس های آموزشی این ورزش ها كه به دلایل تجاری گشوده شده اند، تنها تكنیك های این هنر را آموزش می دهند بی آنكه از نوع استفاده از این تكنیك ها و فلسفه وجود آن سخنی گویند.
این گونه است كه باری سنگین بر دوش خانواده ها نهاده می شود. خانواده هایی كه كودكان خود را راهی كلاس هنرهای های رزمی می كنند ، به طور مستمر می بایست به فرزندان خود متذكر شوند كه در مدرسه و جامعه از تكنیك های فرا گرفته شان استفاده نكنند.
مشكلاتی مانند ترافیك در شهرهای بزرگ ، جمعیت جوان كشور كه بخشی از آنان بی كار هستند، تاثیر پذیری از ماهواره و فیلم های خشن و..... فضا را برای استفاده از قدرت بدنی و آموخته های این جوانان افزایش می دهد. مشكل اینجاست كه موضوع در این موارد به یك جدال كوچك ختم نمی شود و اگر آموخته ها ، روی فردی معمولی با بدنی معمولی پیاده شود احتمال آسیب های شدید و حتی قتل غیرعمد وجود دارد. خانواده ها با نگاه های متفاوت پا به دنیای هنرهای رزمی  می گذارند. مادری می گوید: پسرم هفت ساله ، بسیار آرام و خجالتی است. او را كلاس كاراته ثبت نام كردم تا خیالم راحت باشد كه در مدرسه می تواند از حق خود دفاع كند.

مادر دیگری توضیح می دهد: دخترم خیلی پرتحرك و پرجنب و جوش است. او را كلاس ورزش های رزمی  ثبت نام كردم تا انرژی او در كلاس مصرف شود و در خانه كمی آرام باشد.
پدری كه پسر ۲۴ ساله اش مدت ۳ سال است به دلیل شراكت در قتل در زندان به سر می برد می گفت: اشتباهم این بود كه اجازه دادم پسرم در نوجوانی در كلاس های ورزش های رزمی  شركت كند. از آن زمان روحیه جنگجویی در او بیشتر شد. وقتی از او نام مربی پسرش را می پرسم می گوید كه مربی اش را نمی شناسم. هرگز دقت نكردم چه كسی پسرم را آموزش می دهد. اما آیا به راستی ورزش رزمی ، موجب ترویج خشونت می شود؟ و فلسفه و هدف ورزش رزمی  چیست؟ سوالاتی هستند كه در این مجال اندك به آنها پرداخته شده است.
هدف هنرهای رزمی به گفته استادان این فن ، افزایش سلامتی ، دفاع از خود و هماهنگی و تعادل بین بدن و فكر است.
مربیان رشته های هنرهای رزمی معتقدند خانواده ها اغلب بدون آگاهی و اطلاعات كافی ، كودك را در كلاس آموزشی ثبت نام می كنند و در مورد رشته های مختلف این ورزش، شناخت درستی وجود ندارد. خانواده ها وظیفه دارند پیش از ثبت نام كودكان، رشته ورزشی را بشناسند، مربی را ببینند و مسابقات آن رشته را با چشم ببینند و از میزان خشونت آمیز بودن آن مطلع شوند. هنر رزمی  مانند ابزاری است كه باید به هنرجو هدف ، زمان و مكان استفاده از آن را آموخت.
دقت كنید
کودک ورزشهای رزمیدر خیابان منیریه تهران در فروشگاهی كه انواع لباس ها و لوازم مخصوص ورزش های رزمی  را می فروشد او را می یابم. سید حسین محمودی ۲۴ سال است كه جودو كار می كند. مدت ۱۰ سال است كه مربی جودو است و در سطح استان تهران نیز چند بار به مقام اول رسیده است.
محمودی به خانواده ها پیشنهاد می كند ، زمانی كه تصمیم می گیرند فرزند خود را وارد دنیای رزمی  كنند ، اول هدف خود را مشخص كنند، علاقه فرزندشان را در نظر بگیرند و در مورد استعداد و فیزیك بدنی فرزندشان با متخصص ورزشی مشورت كنند.
او توضیح می دهد كه برای هر ورزشی ، فیزیك بدنی و روحیه خاصی مناسب است. مثلاً برای ورزش جودو آدم های زیرك تر و آرام تر مناسب تر هستند.
در مورد اینكه آیا هر مربی، قدرت ارزیابی را دارد، می گوید: متاسفانه چون ورزش نوعی تجارت شده و مربی سعی می كند شاگرد خود را به دلایل مادی حفظ كند، همه مربیان قابل اعتماد نیستند.
از او در مورد ارتباط خشونت و هنرهای رزمی می پرسم. می گوید: رشته در هنرهای رزمی بسیار اهمیت دارد. بعضی از ورزش های رزمی به خاطر فرم و حركات آن، باعث افزایش خشونت می شود. اما جودو نسبت به سایر رشته ها حس جنگجویی را كمتر تقویت می كند. در جودو ، مانند كشتی درگیری از نزدیك است. در كشتی نیرو اهمیت خاصی دارد اما در جودو هوشمندی لازم است. در جودو لوازم ایمنی كمتری استفاده می شود ، یعنی فرد كمتر در معرض آسیب است.
از طرفی در مسابقات، ورزشكار حق انجام حركاتی كه موجب آسیب رسیدن به خود می شود را ندارد. به طوری كه اگر ورزشكار آسیب ببیند از مسابقه محروم می شود. حتی ورزشكار در این رشته حق استفاده از اسپری های بی حس كننده را ندارد. یعنی این ورزش به هدف خود كه رسیدن به سلامتی است پایبند مانده است.
اما خانواده ها بیشتر بچه هایشان را به كلاس های كاراته و تكواندو می فرستند چون باشگاه های بیشتری این رشته ها را آموزش می دهند، چون ملزومات كمتری نیاز دارند. تشك استاندارد جودو حداقل سه و نیم تا چهارو نیم میلیون تومان است. اما تشك كاراته و تكواندو هشتصد هزار تومان بیشتر نیست.
البته دخترها چون ترجیح می دهند از دور درگیر شوند تكواندو و كاراته را بیشتر می پسندند.
سید حسین محمودی  پیشنهاد می كند : ابتدا كودكان در ۳ یا ۴ سالگی آموزش یك ورزش پایه مانند ژیمناستیك را شروع كنند. زیرا ورزش پایه باعث آماده شدن بدن برای هر ورزشی (حتی فوتبال) می شود. سپس در ۶ یا ۷ سالگی اگر كودك از نظر فیزیك بدنی مناسب رشته هنرهای رزمی بود آموزش هنرهای رزمی به او آرام آرام شروع شود. مربی در این سن باید در حین بازی ، تكنیك را هم آموزش دهد.
وی در مورد ناشناخته ماندن فلسفه ورزش های رزمی  در این سالها می گوید: تبلیغات بسیار تاثیرگذار است. چون درباره فوتبال تبلیغ بسیار زیادی شده مردم اینگونه به فوتبال علاقمند شده اند. این علاقه به خاطر آگاهی نیست. اگر برای تنیس روی میز هم در تلویزیون به اندازه فوتبال تبلیغ شود ، مطمئن باشید تعداد طرفداران آن بسیار زیاد می شود. جودو ورزشی رزمی بر مبنای پرتاب كردن بدن به سمت مخالف و در زبان عامیانه جا خالی دادن و كنار كشیدن از ضربه حریف برای رسیدن به پیروزی است. جودو در بین هنرهای رزمی ملایم قرار گرفته است. جودو حدود هشتاد سال است كه وارد المپیك شده است.
مربی؛ همه چیز!
کودک و ورزش رزمیاثری از خشونت و تندی در او وجود ندارد. اگر خبرنگار و یا شاگرد او نباشی، متوجه رزمی كار بودنش نمی شوی و بیشتر به یك فعال در رشته موسیقی می ماند.
آرش افشار ۱۸ سال است كه ورزش رزمی كار می كند. مربی كودكان و بزرگسالان در رشته كوك سول وان و دان ۲ است. به نظر او ورزش های رزمی خود ورزش پایه هستند و سن هشت یا نه سالگی را برای شروع آموزش مناسب می داند.
افشار معتقد است ورزش رزمی موجب افزایش خشونت نمی شود، چون برای پیشرفت در این ورزش نیاز به تمركز و آرامش روحی وجود دارد و فرد خشن نمی تواند در این هنر پیشرفتی حاصل كند.
او توضیح می دهد كه بعضی از ورزش های رزمی هستند كه فلسفه ای ندارند و به اصول پایبند نیستند. مانند كیوان ، كه در ایران مسابقات آن ممنوع است. اما ماهیت ورزش، رسیدن به آرامش روحی ، فكری ، بدنی و هماهنگی بین شان است.
افشار در مورد گرایش كودكان به هنرهای رزمی می گوید: افراد خشن وارد این هنر نمی شوند بلكه می توان این گونه عنوان كرد كه آدم ها متفاوت هستند. بعضی دوست دارند از بدن خود بیشتر استفاده كنند و بعضی دیگر ترجیح می دهند از فكر خود بیشتر استفاده كنند. آن عده كه جذب ورزش رزمی می شوند شاید چون تحرك بدنی بیشتری دارند تصور می كنید خشن هستند. ورزش رزمی  فكر و بدن را هماهنگ و متعادل می كند. از او درباره ارتباط این ورزش با روحیه جنگجویی در كودكان می پرسم. پاسخ می دهد: این موضوع به تعلیم و شخصیت مربی ارتباط دارد. مربی ممكن است شاگرد خود را جنگجو تربیت كند و یا می تواند به گونه ای تربیت كند كه جنگجو نشود. من مدام سر كلاس در این مورد با بچه ها صحبت می كنم.
آقای افشار به خانواده ها توصیه می كند: برای انتخاب آموزشگاه و مربی برای فرزند خود حتماً در انتخاب رشته هنر رزمی دقت كنند، مربی را ببینند و به شخصیت و برخورد او توجه كنند. مربی باید رسمی  باشد و حكم مربیگری از فدراسیون داشته باشد. مربی مجرب انتخاب كنند ، در تمرینات فرزندشان حاضر شوند و نحوه برخورد بچه ها با هم در زمان تمرین را ببینند.
كوروش سروش ،رئیس انجمن جهانی كوك سول وان در ایران در مورد این رشته توضیح می دهد: جسارت با حماقت و وحشی گری متفاوت است. مربی نباید حماقت و وحشی گری را آموزش دهد. در ورزش رزمی  جسارت لازم است نه وحشی گری. مربی باید خود سالها كار كرده باشد، ریاضت كشیده باشد تا بتواند به هنرجوی خود آموزش دهد. ورزش رزمی  باید بچه را شاداب كند. اگر بچه بعد از ورزش احساس كرد دست درد یا كمر درد دارد ، طبیعی نیست. آسیب دیدن لازمه یادگیری این ورزش نیست.
آرش افشار اضافه می كند: من در مدت ۱۸ سالی كه در ورزش رزمی  هستم هرگز آسیبی مانند شكستگی و دررفتگی نداشته ام. هیچ كدام از شاگردهایم هم آسیبی ندیده اند. اعتقاد دارم ما ورزش می كنیم كه سالم بمانیم نه اینكه آسیب ببینیم. وی در مورد رشته تخصصی خود می گوید: من رشته كوك سول وان آموزش می دهم كه یك رشته مستقل و پایه است.
نگاه خانواده
سپهر مهریزی و سپند مهریزی از ۵ سالگی آموزش ورزش های رزمی  را آغاز كرده اند. پنج سال متوالی در رشته كاراته گوجوریو آموزش دیدند و علاوه بر مقام های مختلفی كه در سطح باشگاه و استانی كسب كردند، به مقام دوم و سوم قهرمانی كشوری در رده كمربند قهوه ای دست یافتند. این دو برادر از افراد منتخب تیم ملی برای اعزام به كشور ژاپن بودند كه متاسفانه این رده سنی به مسابقات ژاپن اعزام نشدند.
پدر این دو رزمی كار در پاسخ به این سوال كه آیا ورزش های رزمی موجب افزایش خشونت در كودكان می شود ، پاسخ می دهد: با توجه به توصیه های همیشگی و متوالی مربی و خانواده ، خشونت قابل كنترل می باشد.
مادر سپهر و سپند مهریزی اضافه می كند: این موضوع به برخورد خانواده ها بستگی دارد. بعضی از خانواده ها تصور می كنند بچه ای كه آموزش ورزش رزمی  می بیند باید در مدرسه قلدری كند. در صورتی كه ما همیشه برایشان توضیح داده ایم كه ورزش برای خشونت نیست بلكه برای سلامتی و آماده شدن برای یادگیری علم است. در دو پسر من ورزش های رزمی موجب خشونت طلبی نشد.
بچه های ما همیشه مواظب هستند حتی دستشان به صورت كسی نخورد ، چون بدن شان در اثر ورزش و تمرین ورزیده شده است و با هر ضربه كوچكی ، ممكن است به دیگران آسیب برسد. فكر می كنم ورزش های رزمی  هم مانند سایر ورزش ها مفید هستند و برای سلامتی، تخلیه انرژی و دفاع شخصی سودمند هستند، به شرطی كه مربی درست انتخاب شود و خانواده ها آگاهانه برخورد كنند و هدف از آموختن هنرهای رزمی را به فرزند خود شرح دهند .البته سبكی كه پسرهای من كار كردند به صورت حركات نمایشی بود و نباید به هم ضربه می زدند در غیر این صورت خطا محسوب می شد.
علاقه و استعداد
پدری آرام كه در مقابل علاقه شدید پسر كوچكش به ورزش رزمی قرار گرفته است. او با تجربه ای كه دارد، ورزش رزمی را عامل افزایش خشونت می داند. تجربه اش این گونه به دست آمد كه سال گذشته در برابر درخواست پسرش ، او را بدون شناخت از سبك های مختلف در كلاس كونگ فو فایتینگ ثبت نام كرد. رزمی كار كوچك با علاقه و بنیه بدنی مناسب در این رشته خیلی خوب پیشرفت می كرد و در مسابقات می درخشید. اما این درخشش برای والدینش خوشایند نبود.وی می گوید: من و مادرش بسیار سعی كردیم او را از ادامه این رشته منصرف كنیم اما راضی نمی شد. ما بدون آگاهی پسرم را در رشته بسیار خشنی ثبت نام كردیم. در مسابقات و تمرین ها همیشه اضطراب داشتیم كه اتفاقی برایش نیفتد. در مسابقات این رشته، دندان های بچه ها هم خون آلود می شود.
می پرسم آیا این حس جنگجویی به مدرسه هم منتقل می شود، می گوید: ما هر روز پیش از مدرسه باید به او متذكر می شدیم كه هنگام شوخی با دوستانت مراقب باش! چون در فضای مدرسه همیشه بین بچه ها ، فرصت هایی پیش می آید كه كودك نمی تواند بر خشم خود چیره شود. این زمان ها می تواند خطرآفرین باشد.
از او می پرسم با روحیه آرامی كه شما و همسرتان دارید ، چطور پذیرفتید كه پسرتان وارد این رشته از هنرهای رزمی شود، شرح می دهد: ما در مورد این ورزش هیچ شناختی نداشتیم. نزدیك ترین باشگاه ثبت نامش كردیم. وقتی با مربی ها مشورت می كردیم ، به ما گفتند كه دفاع از خود امری ضروری است. با این استدلال است كه بسیاری از خانواده ها فرزند خود را بدون توجه به سبك و مربی ، وارد این رشته می كنند. اما آرزوی ما این است كه این آموزش ها در حد دفاع از خود بماند و این بچه ها در آینده به حریم و حقوق دیگران تجاوز نكنند. لازمه آن آگاه كردن بچه ها از فلسفه هنرهای رزمی ، ثبت نام كودكان در رشته های ملایم تر است. البته ما امسال تحقیق كردیم. سبك او را تغییر دادیم. سبك ووشو را انتخاب كردیم. این سبك آرام تر است. در این سبك هر فرد با حریف فرضی مبارزه می كند و حركات آن نمایشی است. بی تردید سبك و مربی در هنرهای رزمی فوق العاده اهمیت دارد.

نگاه
موفقیت
گرچه انتخاب صحیح سبك و مربی از وظایف والدین محسوب می شود و تشریح فلسفه هنرهای رزمی  و پرورش هنرجویان در كنار آموزش فنون، جزو وظایف یك مربی است ، اما می توان به اعمال محدودیت هایی از سوی مسئولان تربیت بدنی برای ثبت نام كودكان (تا یك سن خاصی) در سبك های بسیار خشن رزمی  نیز فكر كرد.
موفقیت جوانان ایرانی در ورزش های رزمی مؤید استعداد ایرانیان و مدعی بودن در ورزش رزمی است.
استاد لینگ ، مربی جكی چان، می گوید: ما نباید از هنرهای رزمی  برای قلدری و زورگویی به ضعفا استفاده كنیم. بلكه ما باید برای دیگران الگو باشیم، به عدالت كمك كرده و از ضعفا حمایت كنیم. برای یادگیری هنرهای رزمی شما باید بهترین مربیان را انتخاب كنید و به آنها احترام گذاشته و درسها را مرحله به مرحله فرا بگیرید، شما نباید عجله داشته باشید. با پیروی از یك برنامه صحیح و تمرین روزانه بدن شما عاقبت قوی تر و مقاوم تر خواهد شد و عمر شما افزایش پیدا خواهد كرد.
بسیاری از افراد جودو را از سنین خردسالی و در سنین ۵ یا ۶ سالگی شروع می كنند و برخی این هنر را تا سنین بالا و در حدود سنین ۶۰ یا ۷۰ سالگی ادامه می دهند. جودو باعث بهبود سطح آمادگی عمومی  بدن همراه با افزایش قدرت بدنی می شود. در برخی افراد جودو باعث به وجود آمدن حس اعتماد به نفس ، نظمی درونی و خویشتن داری می شود كه همگی آنها مهارت های لازم در زندگی می باشند. پدر و مادر ها اغلب این ورزش را دوست دارند چرا كه این ورزش به كودكان آنها انضباط و احترام می آموزد. این ورزش علاوه بر اینكه باعث حفظ آمادگی و آراستگی هنر آموزش می شود مهارت های دفاع انفرادی خارق العاده ای را نیز به همراه دارد.
مسابقات جودو برای كسانی كه مایل به مبارزه هستند هر هفته در سطح محلی ، منطقه ای ، كشوری و بین المللی برگزار می شود. جودو ، ورزشی است كه تغییرات در آن وجود ندارد یعنی اینكه تمرینات و مبارزه به این ورزش در همه نقاط دنیا به یك طریق صورت می گیرد.
جودو اولین هنر رزمی  بود كه به دلیل شهرت جهانی آن برای اولین بار در المپیك توكیو در سال ۱۹۶۴ وارد بازیهای المپیك شد. در حال حاضر در حدود ۱۷۵ كشور در این رقابت ورزشی حضور دارند و این امر باعث شده تا این ورزش در بازیهای المپیك تبدیل به دومین ورزش جنجال برانگیز شود.
برگرفته از سایت وزارت آموزش و پرورش
سازمان پژوهش و برنامه ریزی آموزشی
+ نوشته شده در  پنجشنبه سیزدهم خرداد 1389ساعت 12:12  توسط كمال  | 

Martial Arts Swordاكثر افراد به علت نداشتن اطلاعات کافی رشته رزمی نامناسبی انتخاب می‌کنند و به هدفشان نمی‌رسند علت این موضوع گسترش یک سری از ورزش های رزمی خاص بین مردم است مثلآ؛ اکثر افراد به همه ورزش های رزمی می‌گویند کاراته ! به پسر بچه کوچکی که عاشق فیلم های بروس لی و جکی چان است فکر کنید ؛ می‌گوید فیلم های کاراته ای ؛ بروس لی کاراته می‌زد و…. پس واقع بین باشید و باذکاوت کافی تصمیم بگیرید ؛ اگر پسر کوچکتان از کتک کاری خوشش می آید و هر روز از شما خواهش می‌کند که اسم او را در یکی از کلاس های رزمی بنویسید مجبور نیستید حتمآ به باشگاه محلتان بروید و از بین لیست ناقص آنها یکی را انتخاب کنید. به دیگران اجازه ندهید برای شما تصمیم بگیرند ؛ هیچ ورزش رزمی ای برای کودکان زیر ۱۲ سال خوب نیست هم از نظر روان شناسی و هم از نظر نوع ورزش ؛ علایق کودکان در این دوران خام است و شما به راحتی می‌توانید با شناساندن چند شخصیت محبوب و نشان دادن چند فیلم به فرزندتان او را عاشق ژیمناستیک کنید که ۱۰۰ ها برابر برایش مفید تر است ؛ مطمٔن باشید بعدآ از شما تشکر خواهد کرد

حدودآ ۳ سال پیش بود که تصمیم به یادگیری یک ورزش رزمی کردم. از دوستانم راجع به ورزش های مختلف پرس و جو کردم و مجله های مختلفی خواندم و طبق معمول به اینترنت هم نگاهی انداختم ولی متاسفانه حتی یک مطلب فارسی در رابطه با انتخاب ورزش رزمی پیدا نکردم وقتی توی گوگل به فارسی عبارت هایی مثل “راهنمای انتخاب ورزش رزمی” و… را جستجو کنید اکثرآ یا به مطالب می‌رسید که نگاهی یک طرفه به این بحث دراند و جنبه تبلیغاتی دارند یا با انواع و اقسام سی دی های آموزش دفاع شخصی و آموزش ورزش های رزمی دیگه…. حالا که هم تجربه ای در رابطه با ورزش های رزمی بدست آورده ام و هم فرصتی برای نوشتن تصمیم گرفتم این مقاله‌ی بی طرف را بنویسم بلکه به کسانی که تصمیم دارند یک ورزش رزمی را یاد بگیرند کمکی کرده باشم.

شما باید از خودتان چند سوال و جواب ساده بکنید و نسبت به جواب آنها یک رشته را انتخاب کنید ؛ این یکی از راه های بسیار خوب برای تصمیم گیری های درست و منطقیه

به چه علت تصمیم به یادگیری یک ورزش رزمی گرفته ام؟

اول ببینید هدفتان از یادگیری یک ورزش رزمی کدامیک از گزینه های زیره ؟

می‌خواهم تندرست و سلامت باشم : اگر صرفآ بخاطر سلامتی و اینکه ورزش کنید می‌خواهید فنون رزمی را بیاموزید انتخاب کاملآ غلطی کرده‌ اید زیرا تمام ورزش های رزمی خطرناک هستند و ممکن است آسیب های جبران ناپذیری در حین یادگیری آنها ببینید. می‌توانید از ورزش های بسیار خوب دیگری مثل شنا ؛ تنیس ؛ یوگا ؛ فوتبال ؛ بسکتبال و… لذت ببرید.

می‌خواهم در مسابقات شرکت کنم : ممکن است شما از یک ورزش رزمی خاص مثل تکواندو خوشتان بیاید و بخواهید آن را یاد بگیرید و در مسابقاتش شرکت کنید و مقام کسب کنید ؛ یعنی تکواندو را به خاطر تکواندو دوست دارید و به آن مثل سایر ورزش ها نگاه می‌کنید. در چنین شرایطی باید ببینید که از کدام رشته بیشتر خوشتان می‌آید و همان را دنبال کنید فقط توجه کنید تحت نظر مربی های خوب و با رعایت نکات ایمنی این کار را انجام دهید.

می‌خواهم بتوانم از خودم دفاع کنم :‌ اگر می‌خواهید با یاد گرفتن ورزش رزمی بتوانید از خودتان و دیگران دفاع کنید باید تصمیم دقیق و ظریفی بگیرید. شما می‌خواهید یاد بگیرید که کتک نخورید ! چون اگر کتک بخورید ممکنه خیلی چیزها از جمله سلامتی خودتان را از دست بدهید ؛ و نکته اصلی اینجاست که اکثر افراد در راه یادگیری کتک نخوردن و صدمه ندیدن به اندازه یک عمر کتک می‌خورند و صدمه می‌بینند. یعنی طرف ۵ سال یک ورزش رزمی رو کار می‌کنه ؛ ۳ روز در هفته حسابی کتک می‌خوره که اگر یک شب با کسی دعواش شد کتک نخوره ! خوب عاقلانه تر نیست که وقتی که در آن چند سال می‌خواهید بگذارید را به کارهای مهم تر اختصاص دهید و همان یک شب را کتک بخورید؟Ying Yang Picture

پس باید رشته ای را انتخاب کنید که :

در آن خبری از کتک خوردن و صدمه دیدن نباشد : هر چند هیچ ورزش رزمی نیست که در آن به هیچ وجه خبری از کتک خوردن و صدمه دیدن نباشد چون کتک خوردن و کتک زدن بخشی از رزم است ولی رشته هایی که این درصد در آنها کم است زیادند.

اصول مبارزه آن منطقی باشد : در اکثر رشته ها هر کی سرعت ؛ قدرت و آمادگی جسمانی بالاتری داشته باشد برنده است و این دقیقآ چیزی است که شما نمی‌خواهید. مثلآ در بعضی از رشته ها یک سری حرکات غیر منطقی رو به شاگرد تحمیل می‌کنند مثلآ با دست خالی مستقیمآ جلوی یک ضربه با میله آهنی می‌ایستند؛ این ضربات و فنون به هیچ وجه در خیابان قابل استفاده نیست چون هر آدم عاقلی این رو میدونه که آهن از استخوان دست شما سخت تر است ؛ حتی اگر این حرکات در کوتاه مدت جواب بدهند در دراز مدت مایه آسیب و دردسر شما خواهند شد ؛ فکر می‌کنید در ۵۰ سالگی بتوانید استخوان دستتان را در مقابل میله آهنی قرار دهید؟ یا مثلآ رشته هایی که ضرباتی دارند که نیاز به گرم کردن بدن و یا فضای زیاد است ؛ تصور کنید ساعت ۲ شب از خواب بیدار می‌شوید و با دزد هایی که توی خونتون هستند درگیر می‌شوید آیا می‌توانید ضربات چرخشی پاییBox که در باشگاه به چه قشنگی اجرا می‌کردید را بزنید؟ یا می‌خواهید از آنها خواهش کنید یک ربع به شما وقت بدهند تا بدنتان را گرم کنید؟

فضای مبارزه آن محدود نباشد : این یعنی اگر مشت زن خوبی در رینگ هستید به هیچ وجه دلیل نمی‌شود که در خیابان کتک نخورید ؛ قواعد مبارزه در رینگ و باشگاه با خیابان کاملآ متفاوت است شما در باشگاه آماده مبارزه هستید ؛ بدنتان را گرم کرده اید ؛ می دانید حریفتان هم از قواعد خاصی پیروی می‌کند مثلآ به سر شما ضربه نمی‌زند ؛ از وسایل ایمنی استفاده می‌کنید و… این شرطی شدن نسبت به شرایطی خاص مثلآ ضربه نزدن به نقاط حساس و… باعث می‌شود بعد از سالها تمرین در باشگاه در خیابان کاملآ دست و پای خودتان را گم کنید و از یک فرد معمولی کتک بخورید ؛ و حس چنین حالتی واقعآ ناراحت کننده است. بعد از چندین سال تمرین رزم و دعوا یک شبه از یک فرد عادی کتک بخورید ؛ ناراحت کننده نیست؟
علت این موضوع فقط انتخاب غلط شماست ؛ اگر بخاطر سلامتی و کسب مقام رزمی کار کرده اید که اصلآ نباید انتظار داشته باشید که کتک نخورید اگر هم برای دفاع از خود کار کرده اید انتخاب غلطی کرده بودید که با دیدن شرایط متفاوت و حرکات پیش بینی نشده طرف در خیابان دستپاچه شدید. در واقع شما اصلآ فنون مبارزه خیابانی را تمرین نکرده بودید بلکه فقط ادای آن را در آورده بودید.

پس گول هیچ کدام از این سی دی ها ؛ کتاب ها و باشگاه هایی که ادعا می‌کنند دفاع شخصی و مبارزه خیابانی را ظرف یک ماه ؛ ۲۴ ساعت ؛ ۲۰ روز و… به شما یاد می‌دهند نخورید زیرا این کار به هیچ وجه عملی نیست !

فرض کنید شما الفبا و خواندن نوشتن نمی‌دانید ؛ من ادعا می‌کنم خواندن یک کتاب ۵۰ صفحه ای را ظرف یک ماه به شما یاد بدهم ؛ ولی فقط همان کتاب ! در واقع به مرور زمان شما از شکل و شمایل حروف و بخاطر تکرار محتوای هر صفحه آن کتاب را حفظ می‌شوید ولی به هیچ وجه خواندن یاد نگرفته اید ! اگر کتاب را عوض کنند شما نمی‌توانید هیچ چیزی بخوانید.
این دقیقآ همان کاری است که این کتاب ها و سی دی ها انجام می‌دهند یعنی شما در فضای خانه یا باشگاه در آرامش کامل با دوستتان انواع ضربه ها و دفاع ها را تمرین می‌کنید و می‌بینید همه آنها به خوبی اجرا می‌شوند و فکر می‌کنید که مبارزه را یادKarate Clipart گرفته اید و دچار اعتماد به نفس کاذب می‌شوید ولی وقتی واقعآ یک شب در یک کوچه تاریک با صدای خشن و برق چاقوی یک مزاحم روبرو می‌شوید حتی اسمتان را هم فراموش می‌کنید چه برسد به فنون نوشته شده در یک کتاب !

ولی اگر راه مبارزه را به درستی فرابگیرید مبارزه به بخشی از غریزه بدن شما تبدیل می‌شود و حتی اگر نصفه شب چشمتان را باز کنید و ببینید کسی می‌خواهد شما را خفه کند می‌توانید از خودتان دفاع کنید.
ضرب المثل معروفی هم هست که می‌گوید : «ماهی ندهید ؛ ماهی گیری را یاد بدهید»

پس اگر واقعآ تصمیم گرفته اید فنون رزمی را بیاموزید پایه و اساس و راه درست آن را بیاموزید.

+ نوشته شده در  پنجشنبه سیزدهم خرداد 1389ساعت 12:10  توسط كمال  | 

ورزش در ماه رمضان از تجمع چربی در بدن جلوگیری و عمل سوخت و ساز را تسهیل می كند به طوری كه ورزشكارانی كه روزه می گیرند كمتر دچار مشكلات گوارشی و قند خون می شوند.
ورزشكاران می توانند با یك برنامه غذایی غنی، انرژی مورد نیاز را برای انجام فعالیت های ورزشی و حفظ ساختار بدن به دست آورند.

استفاده به موقع و به اندازه از آب از دیگر نكاتی است كه باید در طول این ماه به آن توجه كرد. در ماه مبارك رمضان كم آبی می تواند در برخی از موارد به خصوص هنگام ورزش كردن مشكل ساز شود اما با تغییر زمانی در برنامه های ورزش می توان با این مشكل مقابله كرد.ورزشكاران می توانند برنامه ورزشی صبح خود را به عصر و بعد از افطار منتقل كنند و به این ترتیب، احتمال وقوع مشكلات را به حداقل برسانند.به افرادی كه امكان تغییر برنامه ورزشی خود را ندارند نیز توصیه می شود كه در هنگام سحر و افطار مقدار بسیار زیادی آب بنوشند تا علاوه بر این كه این نیاز بدن را برطرف كرده باشند، مقداری آب در بدن ذخیره كنند تا در موقع نیاز و از دست رفتن آب بدن، از آن بهره مند شوند و به این ترتیب احتمال وقوع خطرات ناشی از كم آبی را به حداقل برسانند.

راهكار دیگر هم این است كه افراد از مصرف مواد غذایی كه باعث از دست رفتن آب بدن از راه ادرار می شود، خودداری كنند. در این بین كافئین یكی از مهم ترین این مواد است كه در قهوه و چای زیاد وجود دارد.

ورزشكاران روزه دار پروتئین زیاد مصرف نكنند

مصرف پروتئین زیاد در رژیم غذایی ورزشكاران روزه دار توصیه نمی شود چون سبب تولید مواد زاید در خون وایجاد خستگی هنگام ورزش می شود.

ورزشكاران در ماه رمضان نسبت به افراد عادی نیاز بیشتری به پروتئین، قند و ویتامین ها دارند و ورزش باید حدود 3 ساعت بعد از افطار باشد تا غذای خورده شده، هضم شده باشد.

توصیه می شود كه در ماه رمضان تمرینات ورزشی سبك تر باشد چون بدن نمك و آب زیادی در جریان ورزش از دست می دهد. در حالی كه فردی بعد از افطار قصد انجام تمرینات ورزشی شدید را دارد بهتر است قبل از شروع ورزش در هنگام افطار از گوشت، زرده تخم مرغ، مرغ و ماهی استفاده كند.

هم چنین مصرف مایعات زیاد از جمله آب میوه ها قبل از فعالیت های ورزشی مناسب است. مصرف خرما، سوپ، سبزیجات و شیر نیز برای افطار ورزشكاران توصیه می شود.

نحوه تغذیه ورزشكاران حرفه ای و غیرحرفه ای در ماه رمضان متفاوت است

استاد تغذیه دانشگاه آزاد مشهد گفت: نحوه تغذیه ورزشكاران حرفه ای و غیرحرفه ای در ماه مبارك رمضان با هم تفاوت دارد.

دكتر «محمدرضا رمضان پور» افزود: در روزهای عادی سال وعده غذایی روزانه 3 وعده است كه در روزهای ماه مبارك رمضان به 2 وعده تبدیل می شود كه از لحاظ انرژی دریافتی تغییری حاصل نمی شود و تنها از لحاظ كمبود مواد قندی احتمال بروز مشكل در ورزشكاران وجود دارد.

وی در خصوص نیازهای بدن ورزشكار در این ماه اظهار داشت: نیازهای ورزشی كه برای بیشتر ورزشكاران وجود دارد بیشتر در مواد قندی و كربوهیدرات هاست كه مقدار ذخیره آن ها در بدن محدود است و در مردم عادی كه به طور غیرحرفه ای ورزش می كنند، حداكثر میزان ذخیره این مواد 350 گرم است و به دلیل این كه مغز انسان تنها مواد قندی مصرف می كند ممكن است ورزشكار با كمبود مواد قندی در بدن مواجه شود.

وی افزود: به همین دلیل امكان دارد كمبود قند در بدن باعث بروز مشكلاتی شود كه ورزشكاران روزه دار می توانند با مصرف مواد قندی و كربوهیدرات ها مانند ماكارونی، عسل، سیب زمینی، قند و شیرینی جات در فاصله بین سحر و افطار این كمبود را جبران كنند.

وی خاطرنشان كرد: ورزشكاران كه بعد از افطار تمرین می كنند نیز باید پس از تمرین با مصرف مواد قندی از بروز مشكلات در بدن خود جلوگیری كنند.

دكتر «رمضان پور» درباره میزان مصرف مایعات در بدن ورزشكاران در ماه رمضان گفت: در شرایط آب و هوایی معتدل میزان آب مورد نیاز برای بدن غیر ورزشكاران 2/5 لیتر آب است كه از این مقدار 35 گرم در بدن ساخته می شود و بقیه آن را باید از مواد مصرفی به بدن وارد كرد.

وی خاطرنشان كرد: ورزشكاران به دلیل فعالیتی كه دارند و تعریق زیادی كه در بدن آن ها به دلیل تمرین ایجاد می شود، با مصرف یك و نیم تا 2 لیتر آب یا مایعات شیرین به جز چای، مشكلی از این بابت نخواهند داشت.

این استاد دانشگاه افزود: بعد از انجام فعالیت ورزشی علی الخصوص ورزشهای رزمی تا زمانی كه تشنه هستیم می توانیم آب یا مایعات بنوشیم ولی مصرف مایعات با غلظت 5 درصد مواد قندی هنگام تمرین و بعد از آن مفیدتر است.رمضان پور اظهار داشت: روزه گرفتن در ماه رمضان هیچ تاثیری در فعالیت ورزشكاران نخواهد داشت و هیچ گونه ضرری برای آن ها ندارد. ورزشکاران با مصرف كافی مواد قندی مشكلی از این بابت نخواهند داشت.
+ نوشته شده در  پنجشنبه سیزدهم خرداد 1389ساعت 12:8  توسط كمال  | 

كودكی ده ساله كه دست چپش در یك حادثه رانندگی از بازو قطع شده بود ، برای تعلیم فنون رزمی جودو به یك استاد سپرده شد. پدر كودك اصرار داشت استاد از فرزندش یك قهرمان جودو بسازد!
استاد پذیرفت و به پدر كودك قول داد كه یك سال بعد می تواند فرزندش را در مقام قهرمانی كل باشگاهها ببیند. در طول شش ماه استاد فقط روی بدن سازی كودك كار كرد و در عرض این شش ماه حتی یك فن جودو را به او تعلیم نداد. بعد از شش ماه خبر رسید كه یك ماه بعد مسابقات محلی در شهر برگزار می شود . استاد به كودك ده ساله فقط یك فن آموزش داد و تا زمان برگزاری مسابقات فقط روی آن تك فن كار كرد. سر انجام مسابقات انجام شد و كودك توانست در میان اعجاب همگان ، با آن تك فن همه حریفان خود را شكست دهد !

سه ماه بعد كودك توانست در مسابقات بین باشگاهها نیز با استفاده از همان تك فن برنده شود .

وقتی مسابقات به پایان رسید ، در راه بازگشت به منزل ، كودك از استاد راز پیروزی اش را پرسید.

استاد گفت : " دلیل پیروزی تو این بود كه اولا به همان یك فن به خوبی مسلط بودی. ثانیا تنها امیدت همان یك فن بود. و سوم اینكه تنها راه شناخته شده برای مقابله با این فن ، گرفتن دست چپ حریف بود، كه تو چنین دستی نداشتی !"

یاد بگیر كه در زندگی ، از نقاط ضعف خود به عنوان نقاط قوت استفاده كنی. راز موفقیت در زندگی ، داشتن امكانات نیست ، بلكه استفاده از "بی امكانی" به عنوان نقطه قوت است. "

یاد بگیر كه در زندگی ، از نقاط ضعف خود به عنوان نقاط قوت استفاده كنی. راز موفقیت در زندگی ، داشتن امكانات نیست ، بلكه استفاده از "بی امكانی" به عنوان نقطه قوت است.
+ نوشته شده در  پنجشنبه سیزدهم خرداد 1389ساعت 12:6  توسط كمال  | 

گرم کردن و سرد کردن مساله ای بسیار مهم و تاثیر گذار در ورزش می باشد و در ورزشهای رزمی به دلیل ادغام سرعت و قدرت این مسئله از اهمیت بالاتری برخوردار است هرگز فکر نکنید یک ورزشکار حرفه ای و یا یک بدن آماده نیازی به گرم کردن و سرد کردن در قبل و بعد از تمرین ندارد ، بدانید که ورزشکار و سطح ورزشی او هر قدر بالاتر که برود به این مسئله اهمیت ویژه ای خواهد داد چرا که آسیب های فراوان ، عدم بازدهی تمرین ، افت بدنی ، تنها قسمتی از آسیب های توجه نکردن به گرم کردن و سرد کردن بدن در تمارین ورزشی است
گرم كردن قبل از شروع تمرینات ورزشی
ورزش باید با نرمش های ویِِزه بدن اغاز شود
نرمش ها ی گرم کردن باعث افزایش درجه حرارت بدن کمی بیشتر از حالت عادی بدن در فعالیت های معمول شخص است شامل
کشش عضلات و نرمش های سبک با افزایش دادن ضربان قلب میباشد انجام این حرکات به دستگاه سوخت وساز شما کمک
میکند تا برای نرمش های بعدی وتمرینات اصلی ورزشی اماده شوید همچنین در مرحله گرم کردن رگها خون یه عضلات منبسط شده
و برای دریافت خون بیشتر اماده می شوید
نکاتی که در مورد گرم کردن باید در نظر داشت:
گرم کردن باید از شدت مطلوبی برخوردار باشد تا ضمن بالا بردن بدن از ایجاد تعریق ، موجب خستگی نشود. شدت و مدت گرم کردن باید بر اساس آمادگی ورزشکار و سطح ورزشی و نیازهای ویژه هر ورزش تنظیم شود.
آثار گرم کردن بر بدن تا چند ساعت باقی می ماند، به شرطی که بی حرکتی زیاد مثل خواب یا هوای سرد وجود نداشته باشد.
گرم کردنفیزیولوژی گرم كردن بدن :
چنانچه در فیزیولوژی ورزش دیدیم كه هر فرد ورزشكاری بتواند طوری بدنش را گرم نماید كه به راحتی خون و اكسیژن به عضلات برساند آن فرد در آن جلسه تمرین بهتر عمل خواهد نمود چون خون و اكسیژن به عضلات برساند آن فرد در آن جلسه تمرین بهتر خواهد نمود چون خون فرد ورزشكار دارای اكسیژن سرشار بوده و استرس سلول عضلانی قرار خواهد گرفت و نمی گذارد اسیدلاكتیك در عضله جمع شود و باعث درد آن ناحیه گردد.در بالا بردن درجه حرارت توسط گرم كردن بدن دستگاه تنفس و عضلات تنفس بیشتر درگیر هستند به دیافراگم كه یكی از مهمترین عضلات در تنفس است خون و اكسیژن بیشتری رسیده در نتیجه باعث بهبودی در تنفس فرد ورزشكار می شود .
تمرین اصلی
تمرین اصلی معمولاً شامل تمرین یک رشته ورزشی است که به پیشنهاد مربی توسط ورزشکار انتخاب می شود . هدف ورزشکار از شرکت در برنامه های ورزشی عامل اصلی برای انتخاب نوع تمرین است. تمرین اصلی ممکن است ورزش تفریحی مثل دوچرخه سواری در پارک جنگلی حومة شهر و یا یک ورزش حرفه ای مثل تمرین تناوبی شدید برای قهرمانی در دوی 100 متر باشد.


واژه گرم كردن معانی مختلفی دارد.برای یكی به معنای پیاده روی سریع به مدت 20-15 دقیقه و برای دیگری حركات انعطاف پذیری و كششی است و... اما فیزیولوژیست های ورزشی معتقدند كه تمرینات گرم كردن برای آماده سازی قلب شش ها و عضلات ضروری است تا در طی تمرینات شدید ورزشی نیاز این اندام ها تامین شود زیرا در تمام فعالیت های ورزشی این اندام ها درگیر خواهند بود.
به طور كلی سه نوع تمرین كردن وجود دارد:
1)تمرین كششی ایستا-این نوع تمرین باعث افزایش كششی عضله و كاهش مقاومت عضلات پیش از فعالیت ورزشی و همچنین انقباض بیشتر عضله و كاهش درد و آسیب در آن ها می شود.
2)گرم كردن عمومی-این تمرینات مثل دویدن آرام یا حركات نرم به افزایش دمای بدن و تحریك قلب كمك می كند.شواهد دال بر این است كه با افزایش دمای بدن(حداقل یك درجه فارنهایت)یك سری تغییرات كه به اجرای بهتر حركات ورزشی كمك می كند در عضله و جریان خون اتفاق می افتد.همچنین گرم كردن عمومی قلب را آماده تحمل فشار در طول تمرینات سنگین ورزشی می كندو در پیشگیری از آسیب های قلبی در مراحل اولیه تمرین موثر است.تحمیل فشار ناگهانی به قلب بدون گرم كردن باعث كاهش جریان خون به عضله قلب و مشكلات جدی برای آن خواهد بود.بنابراین ضروری است كه قبل از شروع فعالیت های شدید ورزشی به آرامی سیستم قلبی-عروقی را با برنامه گرم كردن عمومی آماده نماییم.
3)گرم كردن عصبی عضلانی-ویژه مهارت اجرایی از طریق اعمال فشار كمتر از پرداختن به فعالیت اصلی است تا نسبت به تحریك مناسب عضلات و هماهنگی و سطوح بالای مهارتی آن ها اطمینان حاصل كنیم.به عنوان مثال مبارزه و یا اجرای تكنیك به صورت سایه و خیلی آرام (بسیاری از ورزشكاران معتقدند كه این این نوع گرم كردن باعث اجرای ماهرانه تری خواهد شد)
10 اصل مهم در گرم كردن
warm upاصول زیر را هنگام گرم كردن به خاطر بسپارید :
1)صرف نظر از نوع تمرین برنامه گرم كردن عمومی آرامی را شامل حركات سوندی كششی و راه رفتن آرام داشت باشید حتی اگر در سطوح بالای مهارتی هستید.
2)آماده ایجاد تغییرات جزیی در برنامه كششی خود باشید ممكن است گاهی نیاز بیشتری به حركات انعطاف پذیری در خود احساس كنید.
3)گرم كردن باید به مدت 15-10 دقیقه طول بكشد.
4)حركات كششی بعد از دویدن نرم باید آرام و در عین حال كامل باشد.
5)حركات كششی اولیه برای عضلاتی كه فشار بیشتری را دریافت خواهند كرد باید آرام باشد.
6)دویدن آرام باید متناسب با شدت و ویژگی فعالیت و سطح آمادگی جسمانی شما باشد.
7)بین حركات گرم كردن و فعالیت اصلی نباید بیش از چند دقییقه فاصله باشد.
8)از برنامه گرم كردن باید احساس خوبی داشته باشید انواع مختلف گرم كردن را تجربه و سپس بهترین روش را انتخاب كنید.
9)بخشی از برنامه گرم كردن باید شامل تمرینات اختصاصی باشد كه با فعالیت اصلی ادتباط پیدا می كند.
10)سرد كردن و حركات كششی را بعد از اتمام فعالیت به خاطر داشته باشید.
فیزیولوژی سرد كردن بدن :
پس از تمرینات متناوب چه به مدت طولانی یا كوتاه سرد كردن بدن باید صورت بگیرد. سرد كردن بدن در جلسه بعدی تمرین بسیار بسیار موثر است. كسانی كه پس از یك جلسه تمرین یك دفعه تمرین را قطع می كنند در واقع با افت ناگهانی ضربان قلب مواجه می گردند و باعث می شوند كه اسیدلاكتیك كه بر اثر فشار تمرین حاصل شده است و در بدن باقی بماند. اسیدلاكتیك باعث گرفتگی حاد و یا تاخیری شده است یعنی اینكه اسید موجود در خون كه بایستی به كبد برده شود تا در آنجا شكسته شده و تبدیل به كلیكوژن شود كه یا به صورت چربی در آیدیا در مصرف عضله دیگری قرار گیرد انجام نشده و در عضله به صورت توده ای از اسید درآید و از كارایی عضلانی بكاهد ولی اگر با استراحت فعال انجام پذیرد این گونه نخواهد شد و خون اسیدلاكتیك را به كبد برده و در آنجا آن را تجزیه خواهد نمود .
بهترین راه برگشت به حالت اولیه استراحت به صورت فعال خواهد بود به این ترتیب كه فرد به جای اینكه یك دفعه پس از تمرین بایستد با راه رفتن و انجام حركات كششی و ورزشهای سبك ضربان قلب را كند كرده و سپس تمرین را قطع می كند .
کمک می کند که اسید لاکیتک سریعتر دفع شود و در نتیجه خستگی کاهش یابد.
با افزایش وریدی خون از سیاهرگهای عضلات به قلب ، ضعف و سرگیجه احتمالی بعد از تمرین را کاهش می دهد.
احتمال کوفتگی عضلانی بعد از تمرین را کاهش می دهد. به کاهش آدرنالین خون کمک می کند .
تعاریف :
انعطاف پذیری (FLEXIBILITY):قابلیت عضلات و تاندونها برای كشیده شدن انعطاف پذیری نام دارد. در واقع انعطاف پذیری توانایی استخوانهای بدن در میزان حركت آنها در جهات مختلف حول مفاصل میباشد.
قدرت(STRENGTH):میزان توانایی عضلات برای اعمال نیرو در زمان كوتاه.
استقامت:(INDURANCE):میزان توانایی عضلات در انجام فعالیت گروهی در مدت زمان طولانی.
چالاكی(AGILITY):میزان توانایی فرد در تغییر دادن جهت حركت بدن بطور سریع.
تعادل(BALANCE):توانایی حفظ تعادل در وضعیت سكون و یا حركت.
سرعت(SPEED):توانایی حركت دادن بخش و یا تمام بدن بطور سریع.
حركات كششی(STRETCHING):حركات كششی بسیار ضروری و مفید میباشند انواع گوناگونی دارند كه به شرح زیر است:
- پویا(DYNAMIC): در این نوع حركات كششی عضلات نیز حركت دارند.شامل حركات آرام و كنترل شده ای میباشند كه به تدریج به سرعت و دامنه آنها افزوده میگردد. مانند بالا و پایین كردن دستها از ناحیه كتف. نباید آن را با حركات كششی بالستیك(BALLISTIC) اشتباه گرفت. حركات كششی بالستیك شدید بوده وهدف آن انجام حركات فراتراز دامنه حركت مفاصل و عضلات میباشد كه خطرناك بوده و انجام آن را توصیه نمی كنیم.
- ایستا(STATIC):بی خطر تر از بقیه میباشد. در این كششها در مفاصل حركت وجود نداشته و عضلات بتدریج كشیده میگردند. در واقع عضلات تا یك حدی كشیده شده و در همان وضعیت ثابت نگاه داشته میگردد (20-6 ثانیه). خود آن به دو نوع تقسیم بندی میگردد یكی حركات كششی ایستایی فعال مانند خم كردن و بالا آوردن پا از ناحیه كمر و بالا نگاه داشتن آن تنها توسط عضلات و دیگری حركات كششی ایستایی منفعل و یا غیر فعال مثلا همان مثال فوق اما نگاهداشتن پا در وضعیت ثابت با كمك دست و یا قرار دادن پا روی میز و یا گرفتن پا توسط فرد دیگر.
- ایزومتریك(ISOMETRIC):در این حالت همانند حالت حركات كششی ایستا حركت در مفاصل وجود ندارد. اما تفاوت آن این میباشد كه هرگاه عضله ای كشیده میگردد فرد سعی میكند نیروی مقاومی بر خلاف آن كشش اعمال كند مثلا در مثال فوق هنگامی كه پا بالا آورده میشود و روی میز قرار داده میگردد فرد به آرامی سعی میكند پای خود را به سمت پایین بازگرداند.
سرد كردن
در طول فعالیت شدید ورزشی عضلات 85% خون خارج شده از قلب را مصرف می كنند.حتی بعد از قطع تمرین قلب به كار خود ادامه می دهد تا انرژی مورد نیاز عضلات بازسازی گردد.میزان خون خارج شده از قلب در نهایت به میزان خون برگشتی به قلب از ریق سیستم گردش خون ارتباط پیدا می كند.خونی كه در اندام های پایینی وجود دارد مربئط به انقباضات عضلانی و حركات تنفسی بوده كه از طریق سیاهرگ ها به قلب برمیگردد.زمانی كه تمرین را قطع كردید هنوز خون در عضلات وجود دارد با وجود این اگر بعد از تمرین فعالیتی نداشته باشید انقباضات عضلانی مورد نیاز برای برگشت خون به قلب به حداقل می رسد و تجمع خون در اندام های تحتانی زیاد خواهد شد و باعث كاهش میزان خون برگشتی به قلب و احتمالا قطع سیكل قلبی می شود كه می تواند مشكلات جدی به بار آورد.سرد كردن همچنین یاعث پیشگیری از ناراحتی های عضلانی سرگیجه و كاهش فرآورده های بیوشیمیایی ناشی از خستگی می شود.بنابراین ضروری است مه بعد از پایان تمرینات به مدت 5 دقیقه یا تا وقتی كه ضربان قلب شما به زیر ضربه در دقیقه برسد آرام راه بروید.مدت زمان برگشت ضربان قلب به حالت طبیعی بستگی به شدت و مدت تمرین و میزان آمادگی جسمانی شما دارد
.

منابع :
+ نوشته شده در  پنجشنبه سیزدهم خرداد 1389ساعت 12:4  توسط كمال  | 

شما می توانید با خستگی کنار بیایید. ناتوانی در تمرکز هم قابل تحمل است. اما گرفتگی و درد عضلانی چطور؟ وقتی این دردها به سراغتان بیاید، تمرین در باشگاه بدترین چیز ممکن برایتان خواهد بود.
گرفتگی و درد عضلانی فقط در نواحی عضلات شکم ایجاد نمی شود; در هر قسمت از بدن قابل پیدایش است-از رانها گرفته تا عضلات بازو، حتی عضلات ساق.
صرفنظر از نوع تمرین، همه مستعد گرفتار شدن به گرفتگی عضلانی هستند. وقتی یاد بگیرید که چطور با این دردها کنار بیایید-و به طور کلی چطور از بروز آن جلوگیری کنید-دیگر از تمرینات خود عقب نمی افتید.
دردها و گرفتگی عضلانی معمولا خود به خود برطرف می شوند. اما تا وقتی این دردها از بین بروند، انگیزه شما پایین آمده و جلسه تمرینتان بی حاصل خواهد بود.
● چرا درد و گرفتگی عضلانی پدید می آید؟
گرفتگی عضلانی، نوعی انقباض اسپاسم گونه (بگیر و ول کن) عضلات است که حین یا بلافاصله بعد از تمرین ایجاد می شود. علت این انقباضات هنوز ۱۰۰ درصد مشخص نشده و در افراد مختلف می تواند متفاوت باشد. اما چند عامل مشخص برای آن وجود دارد.
● الکترولیت ها
جذب آب شما و الکترولیت ها در احتمال بروز گرفتگی عضلانی نقش زیادی دارد. تا به حال در باشگاه کسانی را دیده اید که گاتوراد سر می کشند؟ نوشیدن آن فقط به این دلیل نیست که مزه خوبی دارد، به این خاطر است که این نوع مایعات دارای توازن الکترولیت سدیم-پتاسیم است که برای تقویت عملکرد سیسم عصبی بدن مفید و سازنده است.
وقتی این توازن الکترولیت در بدن با اخلال روبه رو شود-به ویژه وقتی زیاد عرق کنید-ممکن است این مشکل به وجود آید.
این مشکل وقتی طی تمرین مقدار زیادی آب بنوشید هم ممکن است اتفاق بیفتد. خیلی از افراد یک ست انجام می دهند، یک نوشیدنی می خورند دوباره یک ست دیگر و باز هم یک نوشیدنی دیگر و فکر هم می کنند که برای بدنشان مفید است. اما وقتی بدنتان در اوج جذب آب باشد، سدیم بیشتری را به شکل عرق خارج می کند.
درست است که آبی که از بین رفته را جایگزین می کنید، اما بدون سدیم، عملکرد عضلات مختل خواهد شد.
به علاوه، اگر تمرینتان در محیطی خیلی گرم انجام می شود، ممکن است حتی بدتر هم بشود. در چنین شرایطی نه تنها بیشتر عرق خواهید کرد، بلکه گرما تاثیر منفی روی عضلاتتان داشته و زودتر احساس خستگی و ضعف می کنید.
● سطح کلسیم
علت دیگر درد و گرفتگی عضلانی پایین بودن میزان کلسیم بدن است. وقتی غلظت کلسیم در مایع خارج سلولی اطراف اعصاب و عضلات کم باشد، پایانه های عصبی بیش از حد تحریک شده و درد و گرفتگی عضلانی به وجود می آید.
● خستگی عضلانی
بلافاصله بعد از انقباض، عضله به مرحله رلاکسیون (شل شدن عضله) می رود، که معمولا بیشتر از خود انقباض طول می کشد. این روند رلاکسیون به فیدبک حسی بین عضله و نخاع برمی گردد، که از محور عضلات و اندام های تاندون گولگی که در عضلات قرار دارد، ناشی می شود.
وقتی عضله خسته می شود، سفت می شود، که فعالیت محور عضلات را بیشتر و فعالیت تاندون گولگی را کمتر می کند. وقتی این تلاشها به همراه هم اتفاق بیفتد، مشکلاتی را در پروسه انقباض و رلاکسیون عضلات ایجاد کرده و گرفتگی عضلانی پدید می آید.
● تاثیر کربوهیدرات
درد و گرفتگی عضلانی درمواردی که فرد رژیم های کم کربوهیدرات را دنبال می کند و ناگهان مقدار زیادی کربوهیدرات مصرف می کند، نیز ممکن است اتفاق بیفتد.
این می توند بخشی از پروتکل رژیم غذایی باشد، از اینرو بهترین راه برای کنار آمدن با آن این است که بدانید بلافاصله بعد از دوره کربوهیدرات-بالا، احتمال بیشتری برای بروز درد و گرفتگی عضلانی وجود دارد و سعی کنید از انجام هر نوع فعالیت شدید در این مدت خودداری کنید.
● برخورد با درد و گرفتگی عضلانی
▪ بلافاصله پس از احساس گرفتگی عضلانی، به فعالیت و حرکت خود ادامه دهید. احتمالا قادر به انجام حرکت با دامنه حرکت کامل نخواهید بود، اما ادامه حرکت فیبرهای عضلانی به برگرداندن محور عضلانی به حالت اولیه و کاهش حس گرفتگی و درد، کمک می کند. حرکت باید آرام و به نرمی صورت گیرد، از این رو، راه رفتن آرام و تاب دادن و لرزاندن عضله مورد نظر بسیار کمک کننده خواهد بود.
▪ به عنوان یک اقدام پیشگیرنده می توانید قبل از شروع گرفتگی عضلانی یک نوشیدنی جایگزین الکترولیت مصرف کنید. این کارنه تنها جذب آب بدنتان را تنظیم می کند، بلکه نسبت سدیم-پتاسیم آنرا نیز حفظ می کند.
▪ درجه فیتنس هوازی و قلبی-عروقی خود را ارتقا بخشید. اینکار باعث می شود عضلات حس خستگی را بهتر تحمل کرده و وقتی خستگی بر عضله غالب شود، کمتر دچار درد و گرفتگی شوند.
▪ اطمینان یابید که در رژیم غذایی تان به اندازه کافی از کلسیم وجود داشته باشد که وجود کلسیم کافی در بدن از بروز درد و گرفتگی عضلانی جلوگیری می کند.
مصرف محصولات لبنی ساده ترین راه است و آنهایی که از لبنیات استفاده نمی کنند، می توانند از مکمل های کلسیم استفاده کنند.
▪ برای جلوگیری از بروز درد و گرفتگی عضلانی روی توازن خود کار کنید. اینکار به تقویت اندام های تاندون گولگی و محور عضلات کمک می کند و از این رو توانایی آنها را در کنار آمدن با استرس ناشی از حرکت ها مختلف بالا می برد.
آن دسته از افرادی که بیشتر از گرفتگی عضلات پا دچار سندرم ناراحتی و بی قراری پا می شوند، اضافه کردن مکمل منیزیم به رزیم غذایی شان برای کاهش گرفتگی های عضلانی بسیار مفید است.
ماده معدنی منیزیم برای بازداشتن ورود کلسیم به پایانه های عصبی در بدن فعالیت می کند. وقتی بدن از منیزیم تخلیه شود، باعث ایجاد تشنج و آشوب در عضله شده و بی قراری و تشنج پا ایجاد می شود. همچنین می توانید با اضافه کردن حبوبات، دانه ها، آجیل، و شکلات تلخ به رژیم غذایی تان، که همه منابع بسیار خوبی از منیزیم هستند، از بروز این مشکل جلوگیری کنید.
● با گرفتگی عضلانی مقابله کنید
این تکنیک ها را امتحان کنید. به خاطر داشته باشید که هرکس متفاوت است و علت گرفتگی عضلانی او می تواند متفاوت باشد.
با توجه به اینکه وقتی درد و گرفتگی عضلانی در شما ایجاد می شود چه می کنید، وضعیت جذب آب و الکترولیت های بدنتان چطور است، می توانید پیدا کنید که کدامیک از این تکنیک ها بیشتر به دردتان می خورد.
+ نوشته شده در  پنجشنبه سیزدهم خرداد 1389ساعت 12:4  توسط كمال  | 

محلی كه آموزش ورزشهای رزمی در آن انجام میشود دوجو نام دارد كه معنای آن ( محلی برای یادگیری راه ) است . دوجوی سنتی با تشكهایی مفروش شده است كه در ورزش رزمی  ( تاتامی نامیده میشود ) این تشكها معمولا به ابعاد 1*2 و به شكل مستطیل بوده و پر از كاه ساخته میشدند امروزه این تشكها اغلب از مواد مصنوعی ساخته میشوند در سبكهای رزمی بدون تاتامی از تشكهایی همچون تشكهای ژیمناستیك و یا تشكهای كشتی استفاده میشود
دوجودر دوجو معمولا مكانهایی برای اهدافی همچون احترام در نظر گرفته میشود كه با عكسهایی از مقامات عالیرتبه سبك رزمی ( به طورمثال  موسس سبك رزمی  یا استادان بزرگ این سبك ) و یا خطاطی هایی  از شعارها و سخنهایی در مورد سبكهای رزمی تزئین شده است .
اندازه های دوجو در گوشه و كنار جهان متفاوت است . كوچكترین دوجو باید به اندازه كافی بزرگ باشد تا چندین زوج از افراد بتوانند آزادانه در میان یكدیگر در تمرینی آزاد و یارندوری حركت نمایند .
برخی از دوجوها ممكن است به كوچكی 36 متر مربع یا كمتر باشند .
دوجوهای بزرگ میتوانند 100 ها تاتامی را در خود جای دهند .
در شرایط آموزش به صورت همزمان 100 نفر از شاگردان  یا حتی بیشتر در دوجو تمرین میكنند .
علاوه بر محل تمرین اكثر دوجوها مكانهایی را برای تعویض لباس رزمی شاگردان و دستشویی و حمام ها و اتاق كار و محلهایی از این قبیل در نظر گرفته اند .
همچنین بسیاری از دوجو ها قسمتهایی را برای آموزشهای تكمیلی همچون بالا رفتن از طناب و بلند كردن وزنه پلایومتریك و ... در نظر گرفته اند .
دوجو باید بسیار تمیز نگه داری شود .
تاتامی و همچنین تمامی قسمتهای دوجو نیز معمولا به صورت منظم تمیز میشود از آنجایی كه شاگردان با پاهای برهنه تمرین میكنند حفظ نظافت و پاكیزگی تمامی قسمتهای دوجو مهم است
دوجو محل تمرین ورزش رزمی استدوجو تنها محلی برای رفتن و آموختن جنبه های تكنیكی ورزشهای رزمی نیست بلكه مكانی است برای آموختن حلم و متانت و راه و روش زندگانی .
محلی است كه شاگردان در آن یاد میگیرند چگونه خود را كنترل و با دیگران با احترام و وقار رفتار كنند و چگونه به استادان و بزرگترها احترام بگذارند .
آنها یاد میگیرند از كسانی كه پائین تر از خودشان هستند مراقبت كنند .به همین دلیل شاگردان سبكهای زرمی  به هنگام ورود و خروج ازدوجو تعظیم مینمایند تا احترام خود را نه تنها به آن مكان بلكه به تعلیمات و یادگیریهایی كه در آنجا انجام میشود و همچنین انجمن ورزش رزمی ابراز كنند .
دوجو مورد احترام و تكریم و تقدیس قرار میگیرد .
+ نوشته شده در  پنجشنبه سیزدهم خرداد 1389ساعت 12:3  توسط كمال  |